دانیل دو نیس به بررسی زندگی و آثار پنج آهنگساز زن از قرون وسطی تا اواخر قرن بیستم می‌پردازد که در زمان حیات خود مشهور بودند، اما آثارشان بعدها به فراموشی سپرده شد. موسیقی کلاسیک غربی به طور سنتی به عنوان زنجیره‌ای از نابغه‌های مرد دیده شده است، اما حقیقت این است که زنان همیشه آهنگسازی کرده‌اند. هیلدگارد بینگنی، فرانچسکا کاچینی، کلارا شومان، فلورنس پرایس و الیزابت مک‌کانکی؛ همه این زنان برای تحقق جاه‌طلبی‌های خود و غلبه بر موانعی که جامعه بر سر راهشان قرار داده بود جنگیدند. آن‌ها سپس در گمنامی ناپدید شدند و تنها برخی از آن‌ها دوباره مورد شناسایی و تقدیر قرار گرفته‌اند.